Over deze blog

Een blog krijgt telkens het recentste bericht bovenaan. Als je dus van het begin af aan wil lezen moet je met het onderste bericht op pagina 1 beginnen. Er staan in deze blog telkens tien berichten per pagina.

zaterdag 22 november 2014

Bij de Rus

"Allez, vooruit, terug naar de wereld..." Het is een beetje wat me door het hoofd gaat na een marathonslaapje van een 72-tal uren. Niet onafgebroken uiteraard, maar toch behoorlijk weg van de wereld. Oorzaak? Veeeeeel te weinig rode bloedcellen. Waardoor totaal geen energie, juist genoeg om te slapen wellicht. Ook de witte bloedcellen waren veel te zwak vertegenwoordigd in mijn bloed, met als gevolg dat een banale dagdagelijkse bacterie plots bijna levensbedreigend werd omdat ze mijn bloed hielp bevolken. Enkele bloedtransfusies, inspuitingen met Aranesp (da's EPO hé) en met Lasta (da's gelijk EPO maar dan voor de witte) moesten orde op zaken stellen, geholpen door twee soorten antibiotica van een topjaar. Schijnt te gaan lukken, want ik kan alweer bloggen. Weliswaar op een kamer met uitzicht op de Kennedylaan en met ook nog Andreji, landgenoot van Poetin met een darmobstructie. De sukkel.... Enfin ik moet niet flauw doen, ben weer uit het dal na de chemo aan het klauteren. De volgende chemobeurt -de laatste van de reeks van vier- wordt voorlopig on hold geplaatst.
De verpleegsters omringen me met goede zorgen en vriendelijke gebaren, daarvoor ben ik hen dankbaar. Ik begin ze ook wat te kennen: Cecile, Françoise, Stéphanie, Chelsey , Isabelle, Brigitte, Veerle, Aurélie, Livina, Delphine, Trui, Sabrine, Sophie en Terence. Maar nergens tikt het klokje zoals het thuis tikt, en ik snak er nu wel naar om daar te zijn, trop is teveel, nietwaar? Tot nader order verblijf ik echter op de kamer met Andreji, een vriendelijke Rus met veel buikpijn...

4 opmerkingen:

krantenhuisje zei

Hei,hei,

Welkom back hé.

Groetjes.

Carine en J.L.

Riet Vissers zei

veel courage, hopelijk mag je rap naar huis!

Anoniem zei

Een kleine spreuk : Soms lukt het allemaal niet meer, geef niet op ga juist door omdat je net al zover bent gekomen...
Hopelijk ben je snel terug beter en mag je de witte ziekenhuis muren vaarwel zeggen! Dikke zoenen vanuit Gent Miek en Snir

katrien masson zei

Hey Mieke en Pieter,

De onlangs overleden dichter Gerrit Komrij zei


'Weten dat alles verkeerd afloopt en toch de moed erin houden. Dat is zo'n beetje het mirakel van het leven. En dan kan niet zonder liefde '

En inderdaad die liefde is terug te vinden in jullie huisje...waar het klokje tikt...

Heel veel courage aan jullie beiden !
Karel en Katrien